Salon Duvar Tablosu Fikirleri: Odak Duvarı, Konsol, Şömine ve Doğru Ölçek

Salon, tablonun cömert olabildiği yerdir. En büyük duvarlara, en çok gün ışığına ve en fazla misafire sahip odadır; yatak odasını ezecek iddialı bir kanvası rahatça taşır. Aynı zamanda insanların en sık yanlış yere fazla küçük bir şey asıp sonra mekânın neden bitmemiş hissettiğini merak ettiği odadır. Bu rehber önemli kararları ele alıyor: hangi duvar, hangi boyut, konsol ve şömine üstüne ne gelir ve oda kalabalık değil özenle seçilmiş görünsün diye çerçeveler nasıl karıştırılır.

Tek bir odak duvarı seçin

Her salonda gözün ilk takıldığı bir duvar vardır; genellikle girerken karşınıza çıkan ya da koltuğun arkasındaki duvar. Odadaki en büyük ve en güçlü tabloyu o duvara verin, diğer duvarlar daha sessiz kalsın. Sık yapılan bir hata, dört orta boy parçayı odaya eşit dağıtmaktır; sonuçta hiçbir şey öne çıkmaz. Tek büyük kanvas ve başka yerlerde bir-iki destekleyici parça neredeyse her zaman eşitlikten daha iyi görünür.

Odak duvarının kendisi için, altında mobilya yoksa duvar genişliğini, varsa mobilya genişliğini düşünün. 3 m genişlikte boş bir odak duvarında tek bir 90×150 cm panoramik kanvas ya da üç 60×90 cm parçadan oluşan bir üçlü, genişliğin yaklaşık yarısını doldurur ve bilinçli bir seçim gibi okunur. Boyut ve çerçeve rehberimiz dokuz boyutun tümünü tipik bir salon duvarında gösterir.

Altındaki mobilyaya göre boyut

Koltuk üstü tablo

Koltuk duvarı en yaygın odak duvarıdır, o yüzden kısa bir özet: koltuk genişliğinin %60–75'ini hedefleyin, alt kenarı sırtlığın 15–25 cm (6–10 inç) üstüne asın ve ikili-üçlüleri 5–8 cm aralıkla tutun. 220 cm'lik üçlü koltuk yaklaşık 130–165 cm tablo ister; 90×150 cm bir kanvas ya da yan yana iki 60×90 cm parça bu aralığa düşer. Koltuk köşe takımıysa toplam alanı değil, en uzun düz kısmı takip edin.

Konsol ya da büfe üstü tablo

Konsol ve büfeler koltuklardan daha dar ve çoğunlukla daha yüksektir; bu da hesabı değiştirir. Genişlik için aynı %60–75 kuralını kullanın ama yüksekliğe dikkat edin: konsol üstü 75–90 cm'de olduğundan üstünde daha uzun bir parçaya yer vardır. Koltuk üstünde işe yaramayan dikey ya da kare yön burada çalışır.

• 100–120 cm genişlikte konsol: bir 60×90 cm dikey ya da duvar genişse 70×100 cm yatay.
• 160–180 cm genişlikte büfe: bir 90×120 cm yatay ya da aralarında lambayla iki 50×75 cm dikey.
• 200 cm+ büfe: 90×150 cm panoramik ya da üç 50×75 cm dikey.

Lambaların, vazoların ve kitapların tabloyu sıkıştırmadan yaşayabileceği bir yer olsun diye konsol üstüyle kanvasın altı arasında 15–30 cm bırakın. Konsolu bir yanda uzun objelerle süslüyorsanız kompozisyonu dengelemek için tabloyu hafifçe diğer yana kaydırın.

Şömine üstü tablo

Şömine doğal bir odak noktasıdır ve tabloyu alışılandan yükseğe asabileceğiniz tek yerdir; çünkü raf tabanı belirler. Tablo şömine ağzının ya da rafın genişliğinin kabaca üçte ikisi olmalı, alt kenar rafın 10–20 cm üstünde durmalı. Standart 120–140 cm rafa yatay 70×100 cm ya da 80×110 cm kanvas uyar; daha geniş rafa 90×120 cm.

Isı hakkında bir not: raflı, çalışan bir şömine ısıyı üstündeki duvardan uzağa yönlendirir ve kanvaslarımız normal oda sıcaklığı değişimlerini iyi karşılayan fırınlanmış çam çıtalara gerilidir. Rafı olmayan açık ateşin hemen üstüne herhangi bir tablo asmaktan kaçının; yükselen ısı ve kurum her malzemeyi etkiler. Dekoratif ya da elektrikli şömine üstünde kısıtlama yoktur.

Odanın tamamında doğru ölçek

Odak duvarı belirlendikten sonra odanın geri kalanını ondan aşağıya doğru ölçekleyin. İşe yarar bir hiyerarşi:

1. Odak parçası: en büyüğü, 80×110 cm ile 90×150 cm arası, ana duvarda.
2. İkincil parça: bir boyut küçük, 60×90 cm ya da 70×100 cm, komşu duvarda ya da konsol üstünde.
3. Vurgu parçaları: 30×45 cm ya da 40×60 cm, raflarda, kapı yanında ya da köşedeki okuma köşesinde.

Boyutlar arasındaki farkı görünür tutun. Odak parçası 90×120 cm, ikincil parça 80×110 cm ise birbirleriyle yarışırlar. Tavanı 2,8 m'nin üstünde olan odalar her kademeyi bir boyut yukarı kaydırabilir.

Kaos yaratmadan çerçeve karıştırmak

Salondaki her çerçevenin eşleşmesi gerekmez ama bir sisteminiz olmalı. İşe yarayan üç yaklaşım:

• Tek çerçeve rengi, farklı stiller. Hepsi siyah ama odak parçada yüzen çerçeve, vintage posterde ahşap çerçeve, fotoğrafta galeri sargı. Renk hepsini bağlar.
• Mobilyayla eşleşen iki ahşap tonu. Meşe zeminli ve ceviz sehpalı bir odada meşe ve ceviz çerçeveler, zaten var olanı tekrarladığı için bilinçli görünür.
• Duvarlarda çerçeve, büyük parçada galeri sargı. Odak duvarında büyük çerçevesiz bir kanvas, başka yerlerde daha küçük çerçeveli parçalar; iddialı parça nefes alır.

Kaçınılması gerekenler: tek bakış açısında ikiden fazla çerçeve rengi ve oda açıkça eklektiğe yaslanmıyorsa altınla siyahı karıştırmak.

Salonu taşıyan konular

Salon dramayı kaldırdığı için büyük soyutlar, cesur manzaralar ve ünlü sanatçı reprodüksiyonları buraya aittir. Büfe üstünde ceviz çerçevede bir Monet bahçesi, koltuk üstünde üç kanvasa yayılan bir Hokusai dalgası ya da odak duvarında siyah yüzen çerçevede tek, kendinden emin bir soyut: hepsi çalışır. Çağdaş odalar için soyut duvar sanatı koleksiyonumuza, klasik odalar için ünlü sanatçı baskılarına bakın. Odayı sıfırdan kuruyorsanız önce odak parçasını seçin ve kırlentlerle halıya onun renkleri yön versin, tersi değil.

Tüm kanvaslarımız 1–3 iş gününde sipariş üzerine üretilir ve dünyanın her yerine ücretsiz gönderilir; böylece odak parçasıyla başlayıp bir hafta onunla yaşayabilir, odanın nasıl oturduğunu görünce destekleyici parçaları ekleyebilirsiniz. Diğer müşterilerin salonları için ne seçtiğini çok satanlarımızda görün.